özgüven için küçük dokunuşlar

sabah uyanır uyanmaz elim telefona gidiyor, erkeklerin maç skorlarına bakar gibi profilimdeki bildirimleri tarıyorum. birinin mesajı var mı, kaç beğeni gelmiş... bunun özgüvenle hiç alakası yok, tamamen dış etkenlere bağımlılık. işin kötüsü bunu fark etmem epey uzun sürdü ama şimdi esas geçerli olan dokunuşları anlatayım.

benim yöntemim basit: akşam için giysilerimi seçerken aynadaki halimden çok, eğer o kıyafet beni mutlu ediyorsa sorun yok. bir de oyunda boss seviyesine yükselmek gibi her ay küçük bir hedef belirliyorum; bu hafta baharat mi aldım saksıya diktim 'değerliyiz canım' dedim, haftaya yeni bir şarkının melodisini öğreneceğim. kısaca kendime değer attanız logolar her gece sıfırlıyorum ama aslında pazartesi itibarıyla kendime güven satın almıyorum, basit bir gerçek dizilimine sardım kendimi. hislerin algoritması bu: biriciksin çünkü sensin, kod da burda zaten yeniden derlendik.