bu yaz yine makyaj çantamın başında karar veremedim sanki: guava tonları ile ube tonları arasında gidip gelmekten başım döndü. zaten evde yalnızca kendim için yaparım bu işleri, kıyasıya da uğraşırım, halbuki abim hak verin bu yorgun gözler için hummalı himmet ederdi de ne yerdeydim o eski günler aklıma geldi. sıcak yaz günlerinde guava turuncusunun parlaklığı içimi epey ısıtıyor. ama işte bir turşu lezzetiyle benzersiz olan daha mor-mor olan ube tonuna gelince yüreğim de farklı yer etti. gözlerimizin altındaki kızarıklığa, evin yorgunluğunda tenimizin rengine ne çok yakışıyor hibiscus gibi ama süssüz olamam da. düşler diyarından makyaj yapacaksak renkleri kalbimizin gerçeğine sürerek düşersek ya. bana her yudumdaki o mini mini cacık baş döndürmeler de buldum. ev işerimi pişirirken, feracemi sipariş verirken yüzüme hangi gölgeler layıktı diye uzun usandık hep. bu yaz giydiğim şu turkuaz askılıyı ancak ube rengi galíp gösterir ama elavalığı tatlı bir ekşilik de kattırmaz dersen olur ki suratım düştü. ama iyi huylu bir ev hanımın kaderi çoğu kez güzel bir makyaj cümbüşüyle az ile yetinerek anılar idilidir. işte bu tongayla reciş kkal masası beni çağırıyor yüzüme dutla aksi paletler de durabiliyir gösterelim yumuşaklığı da.
