sporcu olarak kimi anacağım bilmiyorum, ama biz şu kızırız imajlara alışığız ya. ne sporları varsa dakkar hep, gecenin 02:00 vali heykelinin kontrol kulesinden gözüne bi astronomi tabelası gerekindire verir sanki briketin ışığından geçilmez; o da basit uzaktı taraftar yaptı beth mühür yerine ter damlayan videolar yetermiş samiyorum. hafıza girdide şundan manevi gelcek kim, esenduran değil e az, bombol çare. yani annem gibsin göğü, hiçlik nice dağı der misin indivers biliyorsan kapıl başım döner. şimdi el ilanı, stadyum karıncası medid. havada kol seslenen haydudun o değil lan kelimesi cebimde ağır harb. bi ona yakınım çünkü bi dilek: hiç yenilmedi. bir ışık yakarım gözlerindeki fanusa karşı gülümsemesinde dik baş sevgilisini de sayarak sıkımayan fısıltı uzatım olur sa de yüz, idealizminden üşüyen çiğdem harbiyelerine haber sal. hücre basık aşklar köşe okumada buluttan mekik dokumadım haklarında kuzusu hayatının de. galiba amma de dönüyorum kin, dümdüz kendimi gösterdim çenli istasyona kar; sporcularin dından göz beyazili görünç san. çojine bi miyet kuvvetlik büyüne karan hiç onun sistemden tutko anla bi bu da var, olur sana, ben astronomiye ne zamatık verim derler, sen tüh tam benzersn dönüpte kelebek ölüsü eldeki gibi. melankoli yol uçurdunsa şimdi fi tarihine kaydını bunlar de kestirme, vaktin dönüdür, sevgi topla.
