yerli üniversiteler ve akşam dersleri

gece bir üniversitenin kampüsünden geçiyorum, pencerede loş ışık var, kütüphanede son ders heyecanı. yerli üniversite demek bir sertifika kağıdı değil, bir yaşam biçimi koca bir şehir gibi. içi çelik raflar, koridorlarda koşuşturan asistan, derse geç kalan ben; hepsi orada, aynı yıldızlar gibi sessiz ama var. memleket dolambaçlı ama her köşe bir bilgi saklıyor, insan diplomasını cepten almadan önce o koridorların soğuğunu hissetmeli.

gece çalışmanın bir keyfi var; sanki herkes uyurken biz bir arkadaşımın evinde toplanmış gizli bir iş yapıyoruz. hocaların hâlâ açık duran kapıları, sahaf gibi amfitiyatrosu derken zaman geçiyor. ben gece kuşu bir grafiker olarak orada var olmayı seviyorum, harflerin değil düşüncelerin izinde yürümek gibiyiz hepimiz.