ege üniversitesi

bağbozumundan dönerken izmir tarafına yolum düştü de şu üniversitenin bahçesinde bir kahve içeyim dedim. o yeşillik, o ferahlık... iyi ki uğramışım. üniversite deyince hemen beton yığınları akla geliyor ama burası bir bağ gibi, topraktan besleniyor. gençlerin hali de gayet iç açıcıydı, koşuşturup duruyorlar.

toprakla, doğayla içli dışlı biri olarak söylüyorum; kampüsün o ağaçlı yollarında yürüyünce insanın içi açılıyor. benim zamanımda böyle bir yer olsaydı herhalde üniversiteyi okumak için daha çok heves ederdim. evlatlarımıza böyle güzel okullar nasip olsun.