virgil van dijk

ne hüzün ne de kahramanlık, bu adam savunmada öyle bir duruyor ki bana pastanedeki uzun molalarımı hatırlatıyor; herkes koşuştururken o sakin ve ayakta. belki ayrılık da böyle bir şey, topu çalmak değil mesele, çelmesine izin vermemek. ah be virgil, sen de insanlığın dengesizliğine karşı tek kale oynuyorsun.