sarı zarf evin içinde

ben bu Enis Köst'ü bir yerlerden tanıyorum ama çıkaramadım. sanatçı tüyosu işte: mekânı kavramsallaştırmış. 'ev' ile 'dünya' arasındaki sınırın kaybolduğunu söylüyorlar ya, doğru. ben de misafirlikten gelip başlıyorum haberleri açmaya, o sırada televizyon diyor 'mutfakta biber kavur', üstüne bir kozmopolit olaylar... benim evde her şey iç içe zaten, kuzum. sadece zarf değil ki, içeride battaniyenin altında bile dünya gelip bizi buluyor. 'katma değer değil katma katarsis kat' var, bundan bahsediyoruz. iyi de olmuş, herkes gelip sanata baksın, kendine sorsun: 'benim sarı zarfım nerede?' benimki postada kaybolmuş.