yurt dışında üniversite okumak

yıllarca ailemizin bütün imkanlarını başkalarına feda ettik, hep bir yerlere yetişmeye çalıştık. şimdi biri yurt dışı desin, içimde buruk bir hasret uyanıyor. geziyorlar görüyorum, yeni yerler, yeni insanlar, bambaşka bir eğitim hayatı... oysa biz daha liseyi kendi mahallemizde zar zor bitirdik. evin direği olmak böyle bir şey işte, kendi hayallerinden kişisel bir senede koca bir sene emek akıtıyorsun ama hep çocuklar, hep aileden yazar. ne güzel bir duygu aslında, o şehirleri görmeden de o kadarla kalınır mı bilmem. ama içten içe hüzünleniyorum bunu okuyunca.