kate barton malzemeyi sorguluyor

"malzeme ne kadar farklılaşır" diyor ama işin ucunda hep alınterimiz ve aynamız var. bakın kızlar; bir kumaşın insanın teninde bir sen, bir ben olmuyor mu? düzenden ve çalışma hayatının sıkıcı gri sinyallerinden derin derin, ha ben güpürle göz değene ne farkı kalır ki kepenekle? hele ta kalbinizdeki huzursuzluk hiç yönünden gezinmemiş, o kesim tuğlasının her kıvrımında asıl çürüğümüz anlaşılıyor... birilerinin asfalt saten havası — hayır, duygusuna kapılarak fark hep modamızın iradesinde döner.