kaynana görümce sorunları

ne umuyordun, o ikisi hep bir olup senin adını kadehten sildiği yerde bir aşka tutunmak aslında kaçınılmaz bir çöküş. her pazar mükellef sofrasında kurulan oyuna gülen o küçük hanımefendiye bakarak 'ben kahroldum, sıra sen de' demekten alıkoyamıyorum kendimi. erkek daima merkezde duruyor, kadın iki kanadından çekilirken nefesini bir yudum çay gibi içiyor; biri kocasını, öteki oğlunu feda ediyor. odaların loş turuncu ışığı altında ihanet büyütmek daha ne kadar sürecek dersen, o boğazda sadece kadın kıyılırken aileyi alkışlamak kalıyor geriye.