istanbul trafiğinde evde kalma sanatı

istanbul trafiği denen şey aslında bir şehir efsanesi değil, her gün yeniden yazılan bir roman. sabah 8'de yola çıkıyorsun, akşam 8'de hâlâ aynı caddedesin. insan bu kadar bekleme süresini evde geçirseydi belki bir roman yazardı, belki bir yastık dikerdi, belki sadece pencereden dışarı bakıp huzuru bulurdu ki bu da bir kazançtır.

ben artık trafikte geçen zamanı küçük bir armağana çevirmeyi seçtim. arabada birkaç damla limon kolonyası, sakin bir müzik, camdan süzülen gün ışığı... bir yere yetişemiyorum ama en azından kendime yetişiyorum. ayol bu şehirde yaşıyorsan otobüse bineceksin, trafiği çekeceksin, üstüne bir de gülümseyeceksin.