kariyeri boyunca kaç kez 'bitti' dediler, kaç kez yaş, tarz, dönem bahanesiyle bir kenara itildi; hepsine inat sahneye çıktı, sözüyle ve duruşuyla herkesi susturdu. ses tellerini bir gençlik enerjisi gibi korumak yetmez, o zor yıllarda yaşadığı boşanma, kayıp, çirkin iftiralar hepsine sineye çekti. bence asıl meydan okuma, bir insanın kendi hayatında yükselirken değil, düştüğünden sonra tekrar doğrulmayı başardığı oluyor. o yüzden bu tür şarkıcılar sadece sanatçı değil, birer umut abidesi.
bu listeye akla gelen her ismi koymak istiyorum aslında, ama adını anmaya gerek yok; her kadının kendine sakladığı bir dönem vardır, o şarkı çalar çalmaz 'ben bunu yaşadım ve kalktım' dediğin. işte o sesler, yerli sahnenin sarsılmaz kayaları. sonsuza kadar genç kalamayız belki, ama üslubumuzdan ve onurumuzdan ödün vermezsek o kaya yerinde durur. gençlik, kalçadan ya da doğuştan değil, dik durmaktan geliyor. tıpkı benim yıllar içinde küllerimden kendimi yeniden kurduğum gibi, o şarkıcılar da kendi küllerinden yeniden çıkıyor.
