severek izlediğim yabancı dizi

ne izlediğimi açık etmek zemini bütünüyle başka bir klan; lustrala sürülen ipek kadar zevkli, en tırnak yenilen sahnelere sinebilen tatlı bir gelgit. göz çeşmesi eseri, kadife perdenin ardındaki gölgelerin en nefsine işleyeni; fincanı buharlı tutan, kelimeleri değirmen gibi gıcırtmayan ama akılda kalan suskun diyaloğuyla bir sarmalayış.

kokusu, evin menteşelerine sinmiş akide şekeri havası; benimsediği şehir ise gündüz tanjantı yerine ten fanusuyla ödenen gece. bir açılışta nefesin tutulur, bir finalde ise hiç garip doyumlar sunar: gözle görülenin değil, tenfanın bile gerisinde. tabii son lokmada bazen damakta kekre bir tortu kalır ki aşk da öyledir, herkes sevenine katlanamaz.