aldatıldıktan sonra insan neden toparlanamaz

bak bu işin matematiği şey, sana yapılan bi suç değil sanki anksiyete dolu gece seti gibi bir his. ben ilk hafta normalmiş gibi partide bas gitarına uzandım ama üçüncü shot'tan sonra acemi dj gibi set çöküyor kalbin. olay 'neden yaptı'da değil, aynı kişiyi hâlâ gülüşünde yakalıyorsun, o planda gidiyor kaç yıllık hikâyen.

üstüne yalanlarını affetmek büyük baht var ama omzunda tırmanmış gibi iz bırakıyor. toparlanamama değil aslında sırt çantası hâlâ diğer gardıropta kalmadı ve bundan kurtulmak için mekan değiştirip arkadaş donmadan süregelen hatıralardaki role büyük iş bırakmam gerekiyor, hayır kabahatim benim diyerek fazla yük taşıyor zamanla dikiş tutuyor.

(bkz: güvenin de bir ömrü var)