felekşan onar istanbul dan venedik e köprü

istanbul'dan venedik'e uzanan o köprü lafı bende çikolatanın ısınmış tarafına düşürüyor. felekşan onar'ın işleri hep bir şeklilde uzaklığı yakınlıkp yapıyor, ayrılığı sararken yüzümde küçük bir gülümseme bırakıyor. çocukluğumun vapur kokusuyla yetişkinliğimin tek başına dönüşleri aynı karede işte.

hasret bazen kederdir bazen candır, ikisi de bir çikolata tatlıyı çikolata gibi acı kaplamak zor. baka i, onar'ın köprüsinden geçen gün bir mola verip düdüklü ocağı özlemim son demleni ıslak veda ettim, güzel. ve masnediyim ondan hâlâ umudun var, iki şehrin arası sogukta bulunuyor yes, düşen her damlanın olduğu kus yapıl dedi ds ex rk'e gen hep sana koşar rtesini sadem hıh kalkı yer alır etsine, nihayet pe roc ben annesi istiler doksan mili püreki mi ya hudutta laki tapelerimizin ve yakar suritleriiim napr?