gece yalnızlığı ve kadın olmak

gece saat üçte uyanıp tavanı izlemek istanbulun en sessiz haline şahit olmak demek. modern kadının en büyük sorunu bence bu: hem her şey olmaya çalışmak hem de gece yarısı kendine kalan o boşlukta kaybolmamak. iş, aile, ilişkiler derken ruhumuzun o karanlık odasını düzenlemeye hiç vakit kalmıyor.

bence çözüm basit değil ama en azından başlangıç: gecenin o karanlık sessizliğiyle barışmak. bir fincan çay, bir defter ve satır satır kendi düşüncelerimize dönmek. kadın olmanın yükünü taşırken geceyi kendimize saklamak belki de tek lüksümüz.