• bugün (101)
24 entry daha
  1. istanbul'da yaşayan herkesin kaderi ama ben artık bu kaosun içinde bile bir huzur bulmayı öğrendim. sabah köprüye girdiğin an hayat duruyor, saatler saatleri kovalıyor. ben de o anlarda telefonu bırakıp etrafı izliyorum; insanların telaşı, arabaların kornaları, martıların çığlıkları... trafik aslında şehrin en dürüst hali, herkes olduğu gibi.