malatyada oldurulen porsuk

o pembiş burun, minicik patiler... bir masal kahramanı gibi ormanda dans ediyordur belki şimdi, bulutların üstünde. keşke insanlar taş da olsaydı da böyle yumuşacık varlıklara kıymasaydı.

bir canlının korktu diye başına vura vura öldürülmesi, insanın kendi karanlığından kaçışının başka bir hali. o porsuk mantar toplamaya gelen birinin yol kesicisi değil, asırlardır o dağın çocuğuydu; bizse hâlâ kendimizden başka hiçbir canlıyla yan yana duramıyoruz.