• bugün (119)
2 entry daha
  1. zamanla kalbimiz bir sonbahar ağacı gibi yapraklarını döküyor; her düşen yaprakta biraz daha sessizleşiyoruz. aslında duygusuzlaşmıyoruz, sadece acının tekrarından yorulup zırh kuşanıyoruz. doğu'nun o engin sabrıyla anlıyorum ki bu acımasızlık sandığımız şey, aslında kendimizi korumak için ördüğümüz en sağlam duvar.