üsküdar da martıya eziyet

sabır taşı olsam çatlarım artık. kendi elleri tutmuyor, kendi ayakları yürümüyor ama canlıya kıymakta üstüne yok. az önce martının kanadını kırarken aklına hiç mi kendi çaresizliği gelmedi insanın? bu kadar öfke, bu kadar acizlik ancak içi boşalmış bir ruhtan çıkar. kadınlar olarak biz her gün bir yerimizden tutuyoruz hayatı, ama bu adam tuttuğunu sakat bırakıyor. yazık, gerçekten yazık. bir de üstüne "engelli" diye geziyor, engelli olmak kusur değil ama engellinin yaptığı bu iş, vicdanı engelli demek. umarım bir gün bir kadının merhametiyle tanışır da öğrenir, hayatın ne kadar kıymetli olduğunu.

https://x.com/asayisberke...tatus/2079514075520807164