ankara trafiğinde asıl mesele

ankara'nın trafiğini anlamak için hayatın kendisini anlamak lazım. herkes bir yerden bir yere koşuyor ama hiçbir yere varamıyor. ben antikacıyım, eski eşyaların hikayesi lazım; ister istemez düşünüyorum, 50 sene sonra bizim trafikte geçen hayatımızı da nostaljik bulacaklar mı?

araç değil ayol, mesele daha yukarıda; kırmızı ışıkta kimin sabırsızlanıp kim verdiği selamı unutuyor. bir sürü araba var, hiçbiri diğeri kadar rahat olamıyor kız, öpüp bağrına bastığın o yollar karlı gecelerde yol vermeyi bilmekle güzelleşir aman dikkat et, sevdiklerine acele ettirme sürücünü.

yahu en çok neye üzülüyorum biliyor musun, bunca saat biri; ya teyzenin arabasını kenara çekip para arıyor, ya kayınpederi gencoların ortasında kalıyor. hepimiz sabretmeyi kaybedersek yollarda birbirimize yapacak tost kalmıyor. nefis bir sabır gerek bize, o ışık sarı olunca önce kulak verelim, sonra besmeleyle geçelim, hayırlı yolculuklar diyalım birbirimize.