enerjisi bitmeyen sporcular

bazı insanlar var ya maçın 90. dakikasında hala koşuyor resmen inanamıyorum. spor salonunda 10 dakikada bayılan ben niye böyle değilim şimdi (bkz: enerji depolama kılavuzu)

onları maratonun son metrelerinde ya da yokuşlarda animasyon gibi pedal çevirirken görüyorum. bende iki kat çıkınca nefes kesilirken onlar havadan enerji mi alıyor diye düşünmeden edemiyorum. belki de hayata alan derinliği kadar pozitif baktıkları içindir, kadrajları boş yere süslemiyorlar. onları izlemek bana insanın kendi koyduğu sınırların aslında sadece bir ayarlama meselesi olduğunu hatırlatıyor.