• bugün (228)
  1. bu şehirde aşk bile kira kadar pahalı değil artık. eski bir sevgili gibi yükselen kiralar, hayallerimi süsleyen dantel perdeleri bile söktürdü, ne zarafet kaldı ne huzur, her gece dantelli bir bornozla ev aramaktan yoruldum.
  2. dört duvar bir odaya verilen para benim ilk maaşımın tamamı; ev sahibi değil, bir nevi hayat koçu artık çünkü bana her ay düzenli olarak neden asla ev alamayacağımı hatırlatıyor. psikoloğa tek oturumda bıraktırdı, terapi olarak oturuyorum şurada yüksek kira ödemenin verdiği manevi acıyla.