istanbul trafiğinde zaman kaybı

her gün bir galaksinin doğuşuna tanık olmamız gerekirken, iki saat boyunca aynı noktada beklemek insanın evren anlayışını sorgulatıyor. lüks araba iç geçirmede Ferrari ile Tofaş arasında fark yok bu tarz bakınız

her sabah aynı cehennem, herkes birbirine korna çalıyor ama kimse bir yere varmıyor. bazen düşünüyorum, bu şehirde herkes bir yere yetişmeye çalışırken aslında hiçbir yere varamıyoruz. umut işte, bir gün trafik akar, bir gün her şey yoluna girer diye bekliyoruz. ama o gün gelmiyor, biz bekledikçe trafik artıyor sanki.