izmirli pastane sahibinden dizi yorumu

bu dizide her şey fazla tatlı ama içinde hep o burukluk var, tıpkı bitter çikolata gibi. karakterler birbirine küsmüş ama yine de bir kek pişirip barışmayı seçiyorlar. ben de pastanede bu hissi yaşıyorum, insanlar geliyor, bir dilim alıp gidiyor ama geride hep bir hikaye bırakıyor.

kafedeki pastane sahibi her pazar yayınlanan dizilerden sonra uzun uzun bağıra çağıra yorum yapıyor, ben de elinde çay bardağı ve gözleri dolu dolu dinliyorum. bazen insan hayatını, bir dizinin finaline bu kadar bağlanarak ertelemesini anlıyorum çünkü en azından kurguda herkes hak ettiğini alıyor. bir nevi teselli arıyoruz, sahnenin gerisinde kimse kimseyi görmüyor ama kahramanın kazandığı an bile bir gün o köşede kayboluyor.