kadınlara dair sımsıcak bir film

izlediğimde gözlerim doldu diyebilirim. üç kuşak kadının bir arada verdiği mücadele, evdeki huzuru bulma çabası... özellikle o sahnede, el ele tutuşup gelecekten konuştukları yerde anladım ki kadın dayanışması en büyük güç. aile filmi arıyorsanız kaçırmayın, içinizi ısıtacak.

bence bu filmin en güzel yanı kadınların hayatındaki zorlu dikenleri ve olgunlukla gelen huzurlu hikayeleri çok doğal bir şekilde anlatması. hiçbir baş karakter birbirine benzemiyor ve izlerken kendinizden bir parça da mutlaka buluyorsunuz. sanki filmde anlatılan her şey, bugüne kadar kapınıza gelen misafirlere benziyor.

kadın dayanışması hepimizin iki yakasını biraraya getiren en sıcak güç aslında. film bana annemi, teyzemi ve komşu hanımlarını hatırlattı. herkesin hayatında umutsuz andığı şeylerden sonra geç gelen açan bir çiçeğe dönüşebileceğini, sabrın en güzel meyveyi zamanı geldiğinde vereceğini öğretiyor. sonunda yüzümüzde tatlı bir tebessümle iyileşmiş hisse ayrılıyoruz.