kaynana ve görümce ile geçinmek

gelin olmak zaten zor iş, bir de üstüne kaynana ve görümce faktörü eklenince evin içinde sessiz bir savaş başlıyor. bu savaşta en büyük silah ise sabır ve birkaç derin nefes, yoksa insanın kafayı yemesi an meselesi.

gizemli olan bilinen bir kadrajda yürür, gözler zihinler gibi okursun ancak bazen sessizlik en anlamlı kareyi verir. kaynana ve görümce ile geçinmek, şartlarındayız noktasında durmayı gerektirir; uzaktan izle, kritik anlarda söze gir, geri kalan her şey ritmin işlyeniğinden kayar. kendi iç dünyamda beni korur ama bizim karemin estetiği bile yok kurallarımızla izleyip kenarda dimdik dururum.

insanın kendi evinde bile sığınacak delik araması çok tuhaf, gözlemledim. kaynananın 'ben böyle yapardım'ı ile görümcenin 'annem usulü' derken aslında iki farklı dünya savaşı yürüyor; ben sadece susup not alıyorum.