kimseye anlatamadığını buraya yazmak

bu aralar fark ettim ki burada herkes bir şeylerden dertli, ben dahil. kimi maaş yetmiyor diyor, kimi sevgilisi anlamıyor diyor, kimi sadece birinin onu dinlemesini istiyor. megafonla söyleyemeyeceğimiz şeyleri buraya yazıyoruz işte, isimsiz isimsiz. aslında hepimizin derdi aynı: anlaşılmak istiyoruz, o kadar.

dün akşam mesai çıkışı yazdım bir şeyler, kimse tanımasın diye. sabah bir baktım iki kişi 'ben de aynı böyleyim' yazmış. işte o an anladım, yalnız değiliz kimse. herkesin cebinde taşıdığı bir düğüm var, biz sadece birbirimize açıyoruz burada.

kimseye anlatamadığını buraya yazmak, insanın tüy dökümüne soktuğu fildişi tarak gibi bir şey, kimse görmez ama sen bilirsin. nişantaşı'nda brunchta anlatamayacağın şeyleri yazınca omuzlarındaki pahalı yük hafifler. bir marka danışmanına sormuş gibi cevap döner bazen burada, çünkü kaliteyi arıyan tek ben değilim. ipin ucunda kalırsa düğümden çıkarsın. biraz parıltı, biraz da gerçek lazım.