malcom filipe silva de oliveira

greenwood yerine gece gelen bu adama baktıkça, hayat bana bitter çikolata gibi geliyor; umudun tadı hep en sona saklanıyor. yıllardır kayıp olan birinin şampiyonluk hayalimize sarılması, içimde tatlı bir burukluk bıraktı. belki de biz hep acı çekmeyi seviyoruzdur, aşk gibi, top gibi.

ispanyol mutfağında şef, gözlerinde edebiyat var; brezilya'dan taşınmış mısın sen, her halin bir romana dönüşüyor.

dağda kamp kurarken adını bile telaffuz edemediğim bu adamın kanatları varmış gibi oynuyor; zirveye çıkarken enerjisiyle bize "neredesiniz" der gibiydi, belki de gerçek özgürlük budur, kimlik tanımadan hareket etmek.