her sınıfta bir tane olur ya öğretmenin gözüne girmek için didinen, işte o tipin adı tam da budur, benim oğlanın sınıfında iki tanesinden var ayol. siz siz olun ödevini kendi yapan evladızdan şaşmayın, bunlara prim vermeyin.
okulda öğrenci yalakası deyip geçmemek lazım. bizim sınıfta da vardı öyle bir kız, hoca kürsüye oturur oturmaz elinizi çabuk tutun diye öğretmene sarılırdı. kızardık, dedik kulak verir de. sonra anladım ki o çocuk ne yazık ki huzur arıyordu, kaın kendini güvende hissetsin diye herkesin onayını dileniyordu. gençlik işte...
ben o zamanlar ne bulsam yapışırdım hani, öğrenci olduğumu unutup öğretmenin sırtında yüke duramazdım da. bizde kalem oynatırdık gençliğimizde ne yaşadıysak bu meslekte, şimdi bakıyorum o zamana, o ortam hâlâ tüylerimi diken diken yapar. okul hayatı işte insanı yoğurmasa da unutmuyor. her yaz tatilinde hoca duvara asılan listeye bakardım, o tatili severdim.
