sesi yle insanın içini titreten şarkıcıl

öyle şarkıcılar var ki notayı değil hüznü çıkarıyorlar, o sesi duyunca içimde eski bir makam gibi bir şey kanıyor. sahneye çıkıp susması bile yeter, zira gerçek sanat bazen biraz sessizliktir.

öyle sesler vardır ki yıllar geçse de insanın içini titretir, hala her dinlediğim de gençliğime, o sıcak sohbetli gecelere istanbul'a giderim. 30 kere dinlesem yorulmam bu tarz şarkıcılar, çünkü emekle yoğrulmuş. her türkü bize bir kadının feryadı, bir ananın özlemi, bir sevdanın hikayesidir. (bkz: emek verilmiş türküler)

bir şarkıcı çıkıyor kasete koymuşsun gibi, sesi öyle bir titriyor ki bulaşık yıkamayı bile bırakıyorum. mikrofondan çıkmıyor sanki o kalbinden geliyor, insan orada donakalıyor. ben öyle sanatçıları çok severim çünkü hüzün bile dinletirler adam gibi.

böyle isimlerin kıymetini ya konserlerde ya da iki kişilik bir gecenin ortasında anlıyorsun. bizim müzik piyasasında en sevdiğim şey, kimseyi taklit etmeyip direk içinden söyleyen kişiler. işte o zaman içim titriyor, tatlı bir hüzün gibi.