sosyal fobiyi yenenlerin hikayeleri

tıpkı o dizideki karakterin bir anda hayata karışması gibi, sosyal fobiyi yenenlerin hikayesini okurken içim ısınıyor. kimi bir işe girip topluluğa karışmış, kimi sadece bir gün 'merhaba' deyip devdıbını getirmiş; aslında hepsi cesaretin bir yerden başladığını gösteriyor.

sosyal fobi dediğin, insanın kendi kalabalığından kaçmasıymış; yenenler anlatıyor, geriye kalan bizlerse hâlâ bir davetin kapısında bekliyoruz. (bkz: kendi içine sığmak)