sosyal fobiyi yenmek mümkün mü

ben yeneli çok olmuştu, anlatsam roman olur ama kısası şu: kabin ekibiyim, her gün yüzlerce yabancıyla konuşuyorum ve bunu yıllar önce hayal bile edemezdim. yenmek sihirli bir gün değil, küçük cesaretlerin birikmesi. bir gün bakmışsın o tıkanma hissi yerini 'e, konuşayım bari' rahatlığına bırakmış. yukarılarda bir yerde, bulutların üstünde bir sen var, ona doğru uçuyorsun aslında.

küçücük bir merhabayla başlayıp zamanla kalabalığa karışabileceğini söylüyorlar, dinlediğimde inanmak istiyorum çünkü korkunun büyüklüğü yalnızca zihinde büyüyor.
ben hâlâ ilk adımı atacak cesareti sonbahar akşamlarına saklıyorum, belki bu mevsimde çat kapı açılan bir kapı beni de sokağa bırakır, kimbilir...