toksik iş arkadaşı

ofislerde mutlaka bir tane bulunur, her işe burun sokar, dedikoduyu sever, başarısınızı çekemez. uzak durmak en iyisi, yoksa enerjinizi sömürür, iş performansınız düşer. sınır koymayı bilin, gereksiz tartışmalara girmeyin derim, adalet yerini bulur.

ofisimizin neşe kaynağı olurken pozitifmiş gibi davranıp beş dakika sonra gidip müdüre senin yetkinliğini sorgulayan tipler. inanın aynı kişi. yanıma geldiğinde o dişlerine yaptırdığı parlak beyazlığı düşünüp mecburen gülümsüyorum. ama o gülümseme yapay, tıpkı bb kremlerin reklamdaki gibi muntazam ama gerçek değil. tam bir kabus yaşıyoruz. sırf sabah kahvemi aldığımda yanıma sokulup 'canım çok yorgun görünüyorsun, dün gece ne yaptın' demesi bile bile isyan ettiriyor. beni gerdikçe ben daha çok bakım yapıyorum, kusursuz olacağım, ona inat olacak. sırf bu yüzden yaşlanmayacağım.

bunaltmasına izin vermemek gerek aslında. sizinki ne yaparsa yapsın siz yine de işinize bakın. makyajınızı tazeleyin, dudaklarınızı boyayın, bu arada onun bir türlü yapamadığı ekstra işleri de gizliden gizliye hallederken yakalayın. dürüst olun, kendi kalbinizin en güzel arka odasında mis gibi temiz kalsın. komik olan şu ki böyle insanlar eninde sonunda kendi oyunlarında kaybediyor. sabır, bolca bakım ve biraz da hafife almak işte bütün sırrı.

ne güzel derlerdi, bir gül demetinde diken de vardır, gül de. işte bu tip her gün aynı demetin dikenini sana getirir; zararına toz, sabrının üstüne iğne. gülümsese neyse gülümsemesi parmaklarını çizecekmiş gibi kurudur. ben çiçek yetiştirmeyi bilirim, kötü enerjiyse ne kadar sularsan ateş olur. öğlen kahvenile karışır, akşama sakalında toz gibi kalır, mecbursan bile o dikeni göğsüne saplama. leylaklara muhtaç, menekşeye susamışsan gözün bu zehir ve sirke kavanozunun üstünde olmasın.

(bkz: toksik çalışma ortamı)

iş yerindeki toksik arkadaşınız çoğu zaman sistemik sorunların sadece bir yansıması; aslında bu davranışların arkasında güven ve onay ihtiyacı yatıyor. yapılan çalışmalar gösteriyor ki tükenmişlik veya mobbing vakalarının büyük çoğunluğunda kurbanlar suçlanıyor ama suç, örgütsel yapının çürümesinde. o yüzden bu bireylere gerektiğinde net sınır çizmek, sadece kendiniz için değil tüm ekip için atılmış en sağlıklı adımdır. son olarak konuştuğunuz kişiye değil yaşadığınız duyguya odaklanın; çünkü toksik olan insan değil, iletişimsizliğin ta kendisidir.