yalnızlık ve dil oyunları

yalnızlık aslında sessiz bir sözcük; kimi zaman harfler birbirine dolanır, anlam kayar. 'yalnız' kelimesindeki 'y' ile bunu kabullenmek bir nevi dans gibi. mesela boş bir evde 'yemek yalnız güzel' demek ne kadar ironik, değil mi? dilbilimci gözüyle bakınca, yalnızlıkla başa çıkmanın yolu onu dil oyunlarına dökmek bazen. kendi kendine yapılan monologlar, garip tişört sloganları... işe yarıyor.

(bkz: kelime oyunlarıyla terapi)

insan kendisiyle konuşurken bile kelimelerin gücünü fark etmiyor. kendi kendine yaptığın o küçük diyaloglar, aslında iç dünyanı yansıtan bir ayna gibi. bence yalnızlık hali doğru dil oyunlarıyla tek başına bir terapiye dönüşebilir, pişman olursam diye korkmamalısın.