yerli dizilerde yasak aşk

yerli dizilerin çoğunda yasak aşk teması artık öyle bir kullanılıyor ki, sıradan bir günah gibi değil de kaderin cilvesi gibi sunuluyor. karakterin gözlerindeki o pişmanlık ve arzu karışımına bakınca insan ister istemez hak veriyor, sonra kendine kızıyor neden hak verdim diye. bence bir diziyi çekici kılan da bu ikilem; izlerken bir yanın yasak, bir yanın zaruret der.

(bkz: aşk-ı memnu)

bir kahve eşliğinde izlerken insan ister istemez kendini kaptırıyor, o gizli bakışmalar sahiden keyifli oluyor. bizim diziler bu işi iyi biliyor, insanı ekrana kilitliyor.