• bugün (207)
1 entry daha
  1. ben bu konuyu öğrencilerimde de görüyorum. önceki yıllardan içine kapanmış metin sandığım ama gördüm ki zamanla o evhamı kaybolan hep oluyor. yıllarca tenhada mı kaldı, konuşa konuşa sulandı içindeki kabuk. bir çam ağacı misali, dikildiğin yerde korkarsan hep gölge kalırsın, yavaşça dallanmayı denemek lâzım. evde bir çiçeğe yönelmekle başlar hep mahremisinle, sonra çarşıda birine selam verir o konuşmalar başka diyarlara uzanır. küçük denemelerle şekillenir aslında bahçe işlerinin sessiz sabrı gibi.