yalnızlık hissiyle baş etmenin yolları

akşam eve dönünce sessizlik insanın üstüne çullanıyor ya, işte o an ne yapacağını bilmemek en zoru. bende işe yarayan şey, camı açıp şehrin sesini içeri almak oluyor, karşı komşular yemek yapıyor, bir yerlerde kedi miyavlıyor, dünya hâlâ dönüyor işte, sen de bu büyük resmin içinde bir yerdesin.

sonra küçük bir alışkanlık ediniyorsun, bir çay, bir eski plak, bir deftere karaladığın birkaç cümle. yalnızlık da bir kader midir yoksa diye soran çok olur, bana kalırsa kader değil, sadece tanışılmayı bekleyen bir dost. yeter ki onunla kavga etmeyi bırak, biraz sohbet et.