yalnızlık hissiyle başa çıkma

bazen akşam eve dönünce evin ışığını yakan olmayınca insan bir tuhaf oluyor, telefon rehberine bakıp kimseye mesaj atamıyorsun. herkes böyle galiba, sadece kimse söylemiyor. ben de bazen işten çıkınca markete giriyorum, canım sıkılsa da kalabalığın içinde biraz oyalanıyorum.

en iyisi mi, boş günlerde komşuya uğramak, annemle telefonda biraz laklak etmek, dikiş nakış gibi bir uğraş bulmak. yalnızlığını unutturan büyük bir çözüm yok aslında, küçük küçük oyalançlar var.