edis

sahnede zıplayıp terledikçe o garip kıyafetlerinin içinde nasıl nefes alıyor diye düşünmekten konsere odaklanamadığım şarkıcı. ilk çıktığında resmen türk pop müziğinin kurtarıcısı falan ilan etmiştik ama şu an girdiği o avrupai rnb tripleri bana biraz fazla yapmacık gelmeye başladı. eski dudak şarkısındaki o doğal tatlılığından eser kalmamış.

yalan söylemeyeyim, listemde çaldığında hala gizli gizli eşlik ediyorum ama dışarıya karşı ben sadece indie dinlerim havalarımdan ödün vermiyorum. o saçma sapan bol paça pantolonlarını saymazsak aslında görsel olarak da sahnede göz dolduran erkek şarkıcılar kontenjanından iş yapıyor, yiğidi öldür hakkını yeme demişler.