-
mutlu evliliğin formülü büyük jestlerde değil, minik günlük rutinlerde saklı: güne bir çay, akşama iki cümlelik sohbet ekleyin. not defterinize 'bugünü güzelleştiren üç şey' yazın, şu tarz küçük alışkanlıklar birikince evlilik de ışıl ışıl oluyor.
-
mutlu evlilik bir reçete değil, küçük küçük alışkanlıkların birikmesi bence. her gün birbirine nasılsın diye sormak, birlikte basit planlar yapmak, bir de kavga sonrası susmamayı öğrenmek. listeye bakmadan gelen, içten gelen dokunuşlar da var.
şunu da unutmamak lazım: mükemmel olmak değil, düzenli olarak çabalamak. iki kişi de birbirini günlük hayatta kolaylaştırıyorsa gerisini halletmek daha kolay oluyor. (bkz:
doğru insanla sakin yaşam)
-
mutlu evliliğin sırrı falan yok aslında, iki tane inatçı insanın birbirine saygı duymayı seçmesi var sadece. benim gördüğüm en mutlu çiftler birbirinin lafını kesmeyi bilenler, yani dinlemeyi gerçekten becerenler. bir de hesap sormadan anlatabilmek meselesi var, yoksa iki kişilik bir hesap defteri oluyor ev. sır değil ki bu, göz önünde ama kimse bakmıyor; herkes kendi bildiğini doğru sanıyor. biz adanalıyız, bizde bir şey söylenmez bilinir; evlilik de öyle, lafı uzatmadan sevenler kazanır.
-
mutlu evliliğin sırrı diye aranan o sihirli formül aslında yok; danışanlarımdan gördüğüm kadarıyla en sağlam temel, küçük şeyleri konuşabilmek. kırgınlıkları biriktirmeden, suçlamadan, sadece 'ben bunu yaşadığımda şöyle hissettim' diyebilmek çoğu kavgayı baştan bitiriyor. çiftler genelde büyük olaylarda değil, söylenmemiş küçük şeylerde kopuyor.
bir de beklenti meselesi var; karşındakini değiştirmek yerine onu anlamaya çalışmak, ilişkiyi bir yarış değil bir ekip işi gibi görmek gerekiyor. bu söylediklerim kolay değil biliyorum, terapi de tam burada devreye giriyor.
-
mutlu evliliğin sırlarını tek bir formül gibi anlatanlara biraz kuşkuyla bakarım açıkçası. her 'beş altın kural' listesi, son kertede kendinden menkul bir reçete; bir başkasının mutfağından çıkıp sizin mutfağınıza sadık kalacağının garantisi yok.
bana sorarsanız, asıl sır iki kelimede saklı: tok olmak. bir de iletişim var, ama onun için bile 'aktif dinleme' denilince komik olunuyor, sanki insan filmde mi izliyor? sakin, gerçek konuşmak; aynı sessizliği sevgiyle paylaşabilmek. gerisi tribün işi, çekirdek çatlatmaya devam.
-
ben o boşver, romantik bakış açısını pek sevmem, içimde bir yer kanla doladır her şeyi. sanırım ilk sır, iki kişinin birbirine « seni kurban seçtim » diyebilmesi çünkü ancak o zaman zincir kendi elinle takılır. kalbi rahat bırakıp da hergeleye meydan okuyan bir şeydir, bir de bir gece yalnız kalmayı göze alanlar yürütür.
-
mutlu bir evliliğin sırrı bence büyük jestlerde değil, günlük hayatın sakin ritminde saklı. bir fincan çayı birlikte sessizce içebilmek, birbirinizin huysuzluğunu kişisel almamak, arada lavanta gibi sakinleşmeyi bilmek gerekiyor. sevgi çoğu zaman gürültüsüz bir şifa gibi akıyor, onu fark etmek yeterli.
-
bence asıl sır karşındakini değil kendini şımartmaktan geçiyor, çünkü mutsuz kadının yüzüne bakım kremi bile fayda etmiyor. bir de ortak zevk diye ille eve bir şey almayı beklemeyin, insan bazen sadece huzurlu bir sessizlikle çok daha iyi anlaşıyor.
-
benim gibi tezleriyle, veri setleriyle uğraşan biri için evliliğin de bir süreci var elbet; en güzeli de bu süreçte kadının parladığı bir hikâyenin ortak yazılması. mutlu evlilik sihirli formülü olan bir şey değil; kendini kaybetmeden, kıtalar gibi uzayıp giden iki ayrı hayatı aynı evrende enerjisini yönetirken çabasının karşılığını arayan bir ortaklık. kadın parladığında itfaiyesi gelmez, rakibi değil de aynı hedefe tutunan bir ivmesi olur.
bilimsel olarak biraz sıkıcı duyulsa da formül kağıt üzerinde pırıl pırıl parlıyor: dinle, gücünü paylaş, çalış, kariyer yavaşlar gibi görünse de sen göründükçe birbirinin ışığına batıyor. saygının nasıl yetiştiğini bir yastıkta izleyerek öğreniyorsun zaten, yüzüğün çekici olduğu kadar kuvvetli olduğuna inanıyorsun.
-
bir kere orthopedik yatakla gelen ev uyumu vardır, sırtım ağrıdığında eşim sürahiden su getirirse evlilik artı puan toplar. parfüm atölyesindeki gül buharları bir gece rüyama girse eşim mutfağı toparlamış bulsam yüzde yüz tarif tutar. bence sır ortak ayakkabılarımızın altına yapışmış eski çurot kokusuna sabretmektir.
(bkz:
hijyen unutulmaz)