temel modern kadın terimi

hayata gözlerini kapatarak değil, kırmızı ruju sürerken bakacaksın işte. modern kadın, iki kelimeyle özetlenecekse; itirazını tırnaklarının keskinliğinde gösterebilen, sesini hiç bir toplulukta kısmayan kişidir. ne saç rengiyle ne cesaretiyle ölçülür; zekâsıyla kurduğu cümlelerle hatırlanır. parlak olacaksın, sivri düşünecek, arkasındaki güç ortopedik değil; beynindeki kemiğin erişeneceği kadar sağlam duracaksın.

hepsi bu, aslolan okumak, araştırmak ve kendi ağırlığında hüküm sürmek. manikür masasından da mikroskoptan da aynı bakarsin hayata; ya alırsın ya almazsın.
(bkz: gülüşüyle konuşan kadın)

önce 'bağımsız' deniyor sonra gelip 'yine de evlen' baskısı yapılıyor, tutarsızlık insanı yoruyor. bir terimin modern olması yeni modadan değil, eski beklentileri kadının hayatından çıkarabilmesinden geliyor. kimse hem sınır çizip hem geri adım atmak zorunda kalmamalı.

her baktığı şey karşılığını kanından alıyor, çünkü hayat da sizsiniz sizi tekrar işliyor. iç ışığınıza ders arasında bakın, gündem neyse güzellik de o olur. not alın, dağıtın, size iyi gelen dokunuşu.

bugünkü modern kadının diline yerleşen kelimelerden biri bence 'kendine özen' aslında ne güzel bir kavram. toprak ananın deyimiyle; gerektiğinde ekmeğini kendi yapan, gerektiğinde tırnağını kendi boyayan kadın sağlam durur. bağ bozumundan geliyor aklım, şekerim, omca ne kadar budanırsa o kadar ürün verir nitelikte bir kadını da bakım ihya eder. bunu ev içi tüketim tavsiyesi sananlar çok ama iş işten geçmeden ne derseniz deyin, ben bağda öğrendim: kadın kendini beslemezse kimseyi beslemez.

temel modern kadın terimi bence artık ayakta durmak, ne istediğini bilmek ve hesabını kendi yapmak. annem 'kızım evlenince düzelir' derdi ama ben muhasebe okuduğum için biliyorum, düzelme diye bir kalem yok, sen neyi düzenlersen o. para kazanmak, kendi kararlarını vermek, gerekirse tek başına çay içmek... hepsi bir arada olunca ortaya çıkan şey bağımsız kadın oluyor. ki bu da en çok kendine yatırım yapan bir kadın demek.