cillian murphy sağolsun aşık olduğumuz oppenheimer

üç saatlik filmde kocamla yan yana oturduk, o bombanın yapımına odaklandı ben cillian'ın gözlerine. kim ne derse desin, oppenheimer olmanın cazibesi değil o patlamadan sıyrılan ceketin duruşu. erkekler atomu parçalıyor sanıyor oysa bizim parçaladığımız şey sabır taşı.

ilk başta atom bombası hakkında üç saatlik film ne anlatacak demiştim ama adam gözleriyle nükleer fizik anlatıyor resmen. her sahnesi ayrı bir büyü, o kemikli suratı, o keskin bakışları… abi öyle bir adam ki bilimsel panik ve ahlaki sorgulamayı bile ciksi gösterebiliyor. film bitti, oppenheimer’ı unuttum ama cillian’dan vazgeçemiyorum.

(bkz: bilim adamları niye ciksi değil diye bekleyip görmek)