• bugün (69)
/ 3  
  1. resmen bizim apartmandaki nermin abla'ya evrilmiş olan hüzünlü kraliçemiz. hani o zayıf, narin, dünyanın tüm derdini sırtlanmış cool kadın gitti, yerine kısır partisinde dedikodu yaparken bir yandan da börek gömen biri geldi sanki. o yanak dolguları, o şişkinlik falan gerçekten insanı hayrete düşürüyor, hani depresyondayken ben de yiyorum ama bu kadar da salınmaz be ablacım.

    yine de allah var o ses tonuyla summertime sadness mırıldansa oturur sabaha kadar salya sümük ağlarım, orası ayrı mevzu. ne yaparsa yapsın o melankolik havası insana bir şekilde kendini affettiriyor ama acilen o estetikçisini değiştirmesi lazım, benden söylemesi.