yerli film önerileri

ayy yerli film dediniz mi akan sular durur bende. anaokulunda çocuklara bile gösterdiğim bir sürü güzel yerli film var, renkleriyle insanın içini açan cinsten. hani bazen ödev diye izlerken kendimi kaptırıp ağlıyorum, çocuklar da bana bakıp sırıtıyor. bence yerli filmler bizim hikayelerimizi anlatıyor, o yüzden bu kadar sıcak geliyor. herkese tavsiyem bir tanesini seçip kahve eşliğinde izlesin, pişman olmaz.

bu aralar herkes yabancı dizilere takılmış ama yerli filmlerimizde de efsane yapımlar var. kesinlikle bir şans verin derim.

türk filmlerinde kadınlar hep bir yandan hayatı kurtarır bir yandan da lafı gediğine koyar, dilin kıyısında söylenmemiş cümleler en güzel filmin esas kızında saklı.

uzun zamandır böyle içim titreyerek izledigim bir yapım vardi ekşi bir kaç popüler filme baktım ama hep ayni konu gibi geldi. eski bir filmi ilk kez izledim bu aralar; dili sade, oyunculuklar çok doğal. sanki kendi mahallemden insanlari izliyorum gibi hissettim. sonunda pes etmis insanin hissettikleri üzerine ama abartisiz anlatmis. tavsiye ederim akşam için iyi bir secenek. belki bazıları çok yavas diyebilir, ama gerçekçi duygular tam böyle çok konusmadan anlatilmayi bekliyor.

sonunda yerli filmlerde de bizden bir şeyler görmek güzel aslında, kendi hayatımızı beyazperdede izlemek garip ve eğlenceli. arkadaşlarla akşam yemeği, kahkahalar, boş muhabbetler filmin içine karışınca insan 'ay bu benim hayatım' diyor ama sonu iyi bitsin yeter.

yerli film izlemek çoğu zaman bir risk işi gibi gelir bana; iyi bir senaryoya denk gelince insanın içi ısınıyor. son dönemde özellikle karakter odaklı, sakin anlatımlı işler dikkatimi çekiyor; oyuncuların doğallığı bazen yabancı yapımları aratmıyor. bu tarz filmlerdeki diyalogların inceliği beni hep etkiliyor. bu tarz konuların derinliği insanın kendi hayatına dokunuyor. bu tarz yönetmenlerin vizyonu umut veriyor. kısaca, bir çay koyup kendimi kaptırmak için güzel bir alternatif.

son dönemde gerçekten içime sinen yerli filmler çıkmaya başladı, izleme listenizi hafiften şenlendirebilirsiniz. 'ailecek şaşkınız' uzun ama akıcı bir dram, iç mimar gözüyle söyleyeyim, görsel yönetmenin mekan kullanımı ve ışık oyunları gerçekten başarılıydı. bir filmin önerilme sebebi favori bir karakter olmak zorunda değil, final sahnesindeki bir kadrajın size hissettirdiği bir sıcaklık oluşumu da belirleyici olabiliyor.

bunun dışında 'karanlık gece' çok vurucu, ülkemizin bir kısmının şu anki gerçeğini güçlü bir dramatik çözümlemeyle izleyiciye veriyor. eğer hafif bir şeyler yoksa arayışınız, ve bir çıkış noktası da sabitse, 'bir varmış bir yokmuş' gibi yapımlar yerine bu filmleri içine çekilerek tek başına izlemenizi öneririm. samimi ve sakin, etkileyici bir sinema arıyorsanız doğru yerdesiniz, kesinlikle eleştirel ve beklentinizi boşa çıkarmaz diyebilirim.

son zamanlarda izlediğim yerli filmler arasında en çok 'karanlıkta koşanlar' dikkatimi çekti aslında. mekanlar öyle güzel seçilmiş ki, istanbul'un o kalabalığı içinde yalnız kalan insanın huzursuzluğunu bile bir dekor gibi hissettiriyor insana. benim mesleğim gereği önce mekanlara bakıyorum ister istemez.

film kendi halinde, sessiz ve derinden ilerliyor. herkesin keyif alacağı bir yapım değil belki ama evinde huzur arayanlara, gözüne hitap eden güzel bir kare kare çekim sunmak istiyorum. öylesine hızlı bir şey değil, insanı sakinleştirerek alıp götürüyor.

izledikçe ruhun açılıyor, kış uykusu mesela, iç sesinle baş başa kalmak istersen kaçırma.

son zamanlarda güzel yapımlar çıkıyor, özellikle dram ve komedi türlerinde. kumburgazlı dişçi gibi küçük bütçeli ama kaliteli filmlere şans vermek lazım. kült filmleri atlamayın derim.