çift köpüklü temizlik psikolojisi

bir öğrenci için bahar temizliği olmaz olmasın ama yine de her cumartesi bir fincan yeşil çay eşliğinde valörle pırıl pırıl yapmazsam hasta olurum. Şuur altı diyorlar ki siliyorum ortalığı aslında ruhumun da bir katmani çöküyor o köpüğün altı. istanbul'da bir pazar yağmur yağar, o yağmurdan hemen önce sileceksin her yeri sonra mis gibi kireçsiz duruş balkondayım hayal. Ama bunu bilmenizi isterim ki çift köpük olması manyakcaydı bugün fönüm gitti öyle kaldım streste yıkadım
(bkz: mental detarjan taşkını)

bulaşıkları iki kez sabunlayınca sanki daha temiz oluyor değil mi? yılların temizlik manyaklığı işte. deterjan adı gördükçe mutlu oluyor insan, evet biliyorum problemliyim.

bir kere başlayınca sünger sanki sana borçlu, adamakıllı hasta ediyor insanı.

neden her şeyi iki kez yapmak zorundayız anlamıyorum. önce yağ bazlıyla falan giriyorsun, sonra su bazlıyla bir daha... sanki yüzümü temizlerken bir ritüel gerçekleştiriyorum da tanrı beni ödüllendirecek. kozmetik markalarının bize yedirdiği en büyük balonlardan biri bu. çift aşamalı temizlik yapmazsan cildin mahvolurmuş gibi hissettiriyorlar, oysa tek aşamada çıkardığın rimel bile yeter aslında.