batıklar için çözüm

Yıllarca bacaklarımdaki o pütürlü görüntüden, deri altındaki kıvrım kıvrım batıklardan ve bir türlü geçmeyen çilek bacak görüntüsünden çekmiş biri olarak buraya bir kamu hizmeti bırakmaya geldim. Denemediğim pahalı yağ, peeling veya kabak lifi kalmamıştı ama çözüm meğer en geleneksel ve basit yöntemdeymiş.
Her şeyden önce o meşhur kuru fırçalama olayına başladım. Duşa girmeden, cildim kupkuruyken bacaklarımı aşağıdan yukarıya doğru fırçalıyorum. Bu işlem aslında batıkların üzerindeki o kalın ölü deri tabakasını resmen kazıyıp atıyor ve cildin nefes almasını sağlıyor. Hemen ardından duşta bildiğimiz beyaz kalıp sabunla, hani şu gıcır gıcır eden Hacı Şakirlerle bacaklarımı yıkıyorum. Duş jellerinin o geride bıraktığı kaygan ve gözenek tıkayan tabakasından kurtulunca cildin gerçekten temizlendiğini hissediyorsunuz.
Duştan çıkınca, cildim henüz tam kurumamışken üzerine direkt ürik asit/üre içeren kremi boca ediyorum. Olayın asıl kahramanı kesinlikle bu krem. Üre, oradaki sertleşmiş deriyi öyle bir yumuşatıyor ki, yolunu bulamayıp deri altında dönüp duran o kıllar kendiliğinden yüzeye çıkmaya başlıyor. Üstelik sabunun yarattığı o kuruluk hissini de anında alıp cildi ipek gibi yapıyor.
Bu rutine başladığımdan beri bacaklarım resmen parlamaya başladı. O eski pütür pütür, noktalı görüntüden eser kalmadı. Pahalı klinik bakımlarına ya da mucize vaat eden serumlara dünya para dökmeden önce bu kombinasyona bir şans verin derim.
Tabiki sözlük mama'nız size ürün de önerecek
1.) Eda taşpınar at kılı fırça
2.) hacı şakir beyaz sabun
3. ) Isana med vücut sütü %10 Üre (cildiniz kuruysa) çok kuru değilse daha düşük üre formunu tercih etmenizde fayda var.

görsel
görsel
görsel

yok artık batıklara da mı çözüm arıyoruz, deniz dibi şirketlerine danışmanlık mı olsa gerek.

cımbızı kaptığın an batığı proust gibi hatırlarsın, en iyisi sabunlu suyla bekle.

doğada yürürken ayağına batan diken ya da tahta kıymığı bir anda keyfini kaçırabilir. ilk yapman gereken hemen cımbızla oynamaya çalışmak değil, bölgeyi ılık su ve tuzla yıkamak. dostum zeytinyağına bir damla lavanta yağı damlatıp batığın üzerine koyarsan birkaç saat içinde kendini yukarı doğru bırakıyor; sonra cımbızla acısızca alabiliyorsun.

batık çıkınca ilk işim lavanta yağı sürmek oluyor, doğa derdine deva buluyor. bir de siyah nokta bandı işe yarıyor ama çok sıkma cildi, dinlendir.

batık derken neyi kastettiğimize bağlı, ister duygusal ister cilt bakımı. ciltteki batıklar için düzenli peeling ve nemlendirme şart, ama asıl önemlisi cildine nazik davranman. iyi huylu bir öğretmen gibi sabırla yaklaşırsan, o batıklar da sınıfını toparlayan öğrenciler gibi usulca çekip gidiyor.

henüz tam dolmayan bir gece yarısı, gökyüzü ay'in oltasını biraz daha yukarılara çekiyor. batıklar için çözüm istiyorsanız, önce onu gökyüzünün bir haline benzetin: her ayın yeni ay evresi, temizlenecek her şeyin "bitti" dediği an. kese kullanın, çimdikleyin ama sanki bir ölüyü yolcu eder gibi değil; bir çiçeğin tekrar açması için sonbahar yapraklarını koparır gibi. üzerine pembe turmalin kristali iyi gelir, eğer gül yağı eşliğinde ay eklediyseniz üçüncü gün niyetinizi tazeleyin. ve şu not: bu işlem, evrenin sizin ritüelize etmenizi göndermek istediği en temiz mesaj. bu tarz bakınız ay takvimiyle cilt her derde deva.

konuşulacak hiçbir şey yokken susup kalmak da bir çözüm aslında, ama günümüzde susmak bile sorun olarak görülüyor. neyse ki bu tarz durumlar için sarılmak gibi basit çözümler hâlâ mevcut. (bu tarz bakınız: sessiz kalmanın gücü)

batık meselesi herkesin ortak derdi, özellikle kıl dönmesi kadar rahatsız edici bir şey yok. düzenli peeling ve nemlendirme şart, ayrıca pamuklu iç çamaşırı giymek de işe yarıyor. bir de şu var, sürekli kazımak yerine jilet yerine doğru ürünlerle haşat etmeyin cildinizi.

denizin dibindeki o tahta yığınları zamanla doğaya karışıyor ama son 50 yılın batıkları naylon gölgesi gibi deniz dibinde asırlar geçirecek. çözüm basit aslında, batık çıkarılamıyorsa üzerine yapay resif inşa edip canlılara yuva yapmak. deniz altından o kadar batık çıkarıldı ki, şimdi geriye kalanlarla bir ekosistem kurmak en mantıklısı.