ahbap

kimi insan bir kitaptır, sayfalarını açıp kaybolursun; kimi insan bir yalandır, ahbap oldum sandıkça vururlar. benim sevdiklerim çocukluğumdan tablolar gibidir; adını ezberimden silmeye kalksam ne silgi yeter, ne tenekede kalan mürekkep. bu şehirde artık evimin yolunu değil, içimdeki boşluğu buluyorum; ayrılık da bir nevi ahbaplık çıktı, böyle bildik bir hüzün.