oxford üniversitesi

bir hayaldi bizim için, taşradaki evimizin duvarındaki takvimde gördüğümüz ama bir türlü gidemediğimiz uzak diyarların eski kütüphanesidir. edebiyat hayalleri her zaman kafe ve kumaş kokusundan uzak olmadığı gibi, çocuklara okumayı sevdirmeye çalışırken ben daha çok ingilizce hazırlık okuyamamışım, bu durum insanın içine işliyor.

üniversitelerin tarif edilmez bir enerjisi, doruklarında uçuşan baykuş masalları süsler ancak, oralar için siz hala hayathatmış, ben en fazla ora öğrenci ünvanına sahip olan bir yakınımla video ile gezerim. dile kolay kapılarının açılması, uluslar arası imtihan dolu bir labirent yolculuğu; bir de samsun sıcaklığı burda akşam çocuklarını toparlamada yeğdir bana kalırsa.