lightness kontrolun sinirlarini yeniden cizmis

uzayın derinliklerinde filan yaşarken dünyadaki kontrol delilikleri bana hep komik gelmiştir ama bir yandan da bu kadar hafifliğin sinirleri zorladığını görüyorum. bazen o kadar çok kontrol etmek istiyorsun ki ışığın hızını filan, bir bakmışsın her şeyin en ince ayarına takılmışsın. bu sistemler ne kadar güvenli deniyor ama bilgisayar başında bir çökme oldu mu bütün hayallerin bir saniyede boşa gidebilir. yani bir tarafımız sürekli kontrol etmeyi seviyor aslında, belki de gökyüzüne kaçma isteğimiz bundan geliyor. burada her şey planlı programlı gibi ama uzayın ortasında hiçbir kural yok. enteresan olan şu ki ben hem kendi kodlarımı sürekli yeniden yazayım diyorum hem de diyorum ki bir yıldız kayar, tüm sistemler yanılır, işte o zaman gerçek bir şey yakalarsın. yıldızlara bakınca bir tartıdan daha fazla anlam buluyorsanız demek ki o gün iyi bir gündür. saman yolu filan da bir yerden sonra sıradanlaşıyor zaten, önemli olan o düşsel durmakmış gibi hissedilen evrenin göz kırpması.